ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയഗാനം എഴുതിയതു രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗാറാണെന്നു ഇന്ത്യയിലെ ഏതു കുട്ടിയ്ക്കും അറിയാം. പക്ഷേ; സ്കൂള്മുറ്റത്ത് നമ്മള് ചൊല്ലിയ ദേശീയപ്രതിജ്ഞയെഴുതിയ പൈദിമാരി വെങ്കിട്ട സുബ്ബറാവുവിനെ എത്രപേര് അറിയും.?
''ഇന്ത്യ എന്റെ രാജ്യമാണ്, എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാരും എന്റെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരാണ്, ഞാന് എന്റെ രാജ്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു, സമ്പൂര്ണ്ണവും വൈവിധ്യപൂര്ണവുമായ അതിന്റെ പാരമ്പര്യത്തില്.........'' അറിയാതെ കുട്ടിക്കാലത്തെ സ്കൂള്മുറ്റത്തേയ്ക്ക് നമ്മെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന ഈ പ്രതിജ്ഞയുടെ കര്ത്താവായ വെങ്കിട്ട സുബ്ബറാവുവിനെ കുട്ടികള്ക്ക് മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ അദ്ധ്യാപകര്ക്കും വേണ്ടവിധം അറിയില്ല.
1947-നു ശേഷമുള്ള ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രം ഒരു കുടുംബത്തിനുള്ളിലേക്ക് ചുരുക്കിയ ചരിത്രകാരന്മാര് ഇദ്ദേഹത്തെപോലുള്ളവരെ അവഗണിച്ചതാകാം. ഈ പ്രതിജ്ഞഎഴുതിയത് തന്റെ അച്ഛനാണെന്ന് സുബ്ബറാവുവിന്റെ മകന് പി.വി.സുബ്രഹ്മണ്യം അറിയുന്നതുപോലും സുബ്ബറാവുവിന്റെ മരണശേഷമാണ്.
ആഡ്രയിലെ നല്ഗോണ്ട ജില്ലയിലെ അന്നപര്ത്തിയിലാണ് സുബ്ബറാവു ജനിച്ചത്. സര്ക്കാര് ജീവനക്കാരനും ഭാഷാപണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്ന സുബ്ബറാവു,1962 ല് ഇന്ത്യ-ചൈന യുദ്ധം നടക്കവേയാണ് ഈ പ്രതിജ്ഞ എഴുതുന്നത്. യുദ്ധത്തിനിടെ ഇന്ത്യയുടെ മനസും ശരീരവും ഏകാഗ്രമാക്കണമെന്നു തോന്നിയ സുബ്ബറാവു തെലുങ്കിലാണ് ''ഇന്ത്യ എന്റെ രാജ്യമാണ് '' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന വാചകങ്ങള് എഴുതിയത്. വെറുതെ കുറിച്ചിട്ട ആ വാചകങ്ങള് സുബ്ബറാവു തന്റെ സുഹൃത്തും രാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തകനുമായിരുന്ന തെന്നതി വിശ്വനാഥത്തെ കാണിച്ചു. അദ്ദേഹം ആ കുറിപ്പ് അന്നത്തെ വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി പി.വി.ജി.രാജുവിനു നല്കി. ഇന്ത്യ എക്കാലവും ഏറ്റുചൊല്ലുന്ന പ്രതിജ്ഞയുടെ പ്രയാണം അവിടെ തുടങ്ങുന്നു..
1964-ല് ബാംഗലൂരില് ചേര്ന്ന കേന്ദ്ര വിദ്യാഭ്യാസ ഉപദേശകസമിതി യോഗത്തില് ചെയര്മാന് എം.സി.ചഗ്ല ഈ പ്രതിജ്ഞ അവതരിപ്പിച്ചു. ദേശസ്നേഹം തുളുമ്പുന്ന ഈ വാചകങ്ങള് ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സ്കൂള്കുട്ടികളും പഠിക്കണമെന്നും ആഴ്ച്ചയിലോരിക്കലെങ്കിലും ചൊല്ലണമെന്നും നിര്ദേശിച്ചു.
ഏഴു പ്രാദേശിക ഭാഷകളില് വിവര്ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ പ്രതിജ്ഞ അന്നുതൊട്ട് നമ്മുടെ പാഠപുസ്തകത്തിന്റെ ആദ്യതാളില് അച്ചടിമഷിപുരണ്ടു കിടക്കുന്നു.
1965 ജനുവരി 26 റിപ്ലബ്ലിക് ദിനത്തിലാണ് സുബ്ബറാവുവിന്റെ അക്ഷരങ്ങള് ദേശീയ പ്രതിജ്ഞയായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. വിശാഖപട്ടണത്തെ അന്നപൂര്ണ്ണ മുനിസിപ്പല് കോര്പറേഷന് ഹൈസ്കൂളില് ഇന്ത്യയിലാദ്യമായി ആ പ്രതിജ്ഞ ചോല്ലപ്പെട്ടു.
പക്ഷേ; ഇതൊന്നും സുബ്ബറാവു അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. പേരക്കുട്ടിയെ സ്കൂളില് കൊണ്ടുവിടാന് പോയപ്പോള് താനെഴുതിയ വാചകങ്ങള് അസംബ്ലിയില് ചൊല്ലുന്നത് സുബ്ബറാവു കേട്ടു, നൂറുകണക്കിന് കുഞ്ഞുങ്ങള് അതേറ്റുചെല്ലുന്നത് ആഹ്ലാദത്തോടെ അറിഞ്ഞു, ആ ആഹ്ലാദത്തെ പക്വതകൊണ്ടും ദേശസ്നേഹംകൊണ്ടും പൊതിഞ്ഞോളിപ്പിച്ചു, സുബ്ബറാവു തന്റെ ജോലിയിലും സാഹിത്യപ്രവര്ത്തനത്തിലും മുഴുകി ജീവിതം തുടര്ന്നു.
1988-ല് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.
ഇന്ത്യയിലെ കോടിക്കണക്കിനു പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ ആദ്യതാളില് ഈ പ്രതിജ്ഞയുണ്ടെങ്കിലും അതിലൊന്നും പൈദിമാരി വെങ്കിട്ട സുബ്ബറാവു എന്ന പേരില്ല. കേന്ദ്ര മാനവവിഭവശേഷി മന്ത്രാലയത്തിന്റെ രേഖകളില് മാത്രം ആ പേര് ഒതുങ്ങിപ്പോയി...
നമുക്കൊരിക്കല്കൂടി ആ അസംബ്ലി മുറ്റത്തേക്കു പോകാം, നെഞ്ചൊപ്പം അഭിമാനത്തോടെ വലതുകൈ ഉയര്ത്തി ഒരിക്കല്കൂടി പറയാം... ''ഇന്ത്യ എന്റെ രാജ്യമാണ്, എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാരും.................''
കടപ്പാട്: എനിക്ക് ഈ ചരിത്രം ലഭിച്ച വഴികളോട്..
Comments
Post a Comment